header photo

همایش فاتحان در سوچی

24-11-2017

همایش فاتحان در سوچی

به گزارش اسپوتنیک، در دیدار سران در سوچی ولادیمیر پوتین، حسن روحانی و طیب اردوغان، روسای جمهوری روسیه، ایران و ترکیه، آینده سوریه بعد از جنگ بررسی شد.

مفسر سایت اسپوتنیک درباره دیدار سران روسیه، ایران و ترکیه در سوچی- شهر بندری روسیه واقع در ساحل دریای سیاه چنین نوشت:

جهان معاصر مثل همیشه در باره سیاست بین‌المللی با مفاهیمی مانند «بلوک» و «محور» می اندیشد. چندی پیش در غرب مفهوم «محور شرارت» رایج بود. در زمان بوش پسر در این محور ایران، عراق و کره شمالی قرار داشتند، در ریاست جمهوری اوباما عراق را از آنجا بر داشته و به جایش روسیه را وارد کردند. با روی کار آمدن ترامپ به آن محور ونزوئلا و کوبا را وارد کردند.

و اما مسکو به کرات دعوت می‌کرد به جای «محور شرارت» «محور نظم» ایجاد شود. هدف محور پیشنهادی مسکو تعامل در مناطق برای تأمین ثبات و پیشرفت آن‌ها است. محور ها باید بخشی از جهان چند قطبی باشند. مسکو این الگو را چند بار برای آمریکا پیشنهاد کرده و حتی نقش خاص واشنگتن در آنرا قبول نموده ولی

حالا اوضاع از بیخ و بن تغییر کرده است، آمریکایی ها جهت یابی در خاور میانه را از دست دادند و لزوم برقراری نظم در خاور میانه به شدت مطرح شد. روسیه، ایران و ترکیه کشورهایی شدند که به برقراری نظم در منطقه پرداختند و برای این کار در سوچی با هم ملاقات کردند. این همایش را «یالتای خاور میانه» نامیدند.

کشورهای غربی و عربی خلیح فارس گرفتار اعمال غیر سازنده بودند و از روند صلح سازی خارج شدند. پس از آغاز عملیات نیروهای هوافضای روسیه در سوریه همه متوجه شدند که استراتژی در سوریه باید عوض شود. ترکیه در موقعیت دگرگون شده توانسته است برخورد را با شرایط جدید سازگار کند، ولی غرب و کشورهای عربی خلیج فارس شیوه تفکر خود را عوض نکردند و تغییرات را نادیده گرفتند.

آیا حالا مسکو، تهران و آنکارا حاضرند باشگاه فاتحان را توسعه بدهند؟ از قرار معلوم دیدگاه‌های آن‌ها در این باره متفاوت است.

مسکو ایراد ندارد. پوتین می‌خواهد کاری کند تا در سوریه توازن نیروها و منافع برقرار شود. او پیش از دیدار در سوچی با سران آمریکا، اسراییل، عربستان، قطر و مصر تلفنی صحبت کرد.. ولی ایران با این ایده مخالفت قطعی دارد. رئیس جمهور حسن روحانی خواهان آن است که «به مداخلات بیگانه و تحمیل عقیده دیگران به ملت سوریه پایان داده شود». تهران می فهماند که سوریه زیر نفوذ ایران است و ایران میل ندارد درموضع خود در آن کشور با کسی شریک باشد. به گفته حسن روحانی «ایران قصد ندارد این نفوذ را با آن کشورهایی تقسیم کند که برای دستیابی به اهداف ناشایست خود در منطقه از کاربرد وسایل تروریستی و زورگویی ابایی ندارند».

در باره اردوغان باید گفت که موضع او نزدیکتر به دیدگاه ایران تا روسیه است. بویژه در زمینه اختلاف جدی ترکیه و کشورهای غربی و رقابت با عربستان سعودی بر سر نفوذ در ادلب. اردوغان این امر را قبول کرده که سهمیه اساسی اواق بهادار به ایران تعلق دارد ولی حاضر نیست بخش باقی‌مانده را با غرب یا کشورهای عربی خلیج فارس تقسیم کند و این بخش — نفوذ بر سنی‌ها است.

سران سه کشور هنوز همه اختلافات داخلی سوریه را حل نکردند. آن‌ها موافقت کردند که ایجاد حوزه های تنش زدایی کار موقت است و تأکید کردند که «تحت هیچ شرایطی این حوزه ها و همه گونه ابتکارهای سیاسی دیگر جهت رفع بحران در سوریه ممکن نیست کاری کنند تا استقلال، وحدت و تمامیت ارضی جمهوری عربی سوریه متزلزل شوند». فقط خود سوری ها در مذاکرات میان دمشق و اپوزیسیون می‌توانند چگونگی ساختار کشور بعد از جنگ خود را تعیین کنند.

ولی تا بحال مشخص نشده که مخالفان چه کسانی هستند و به این خاطر طرف‌ها ترکیب شرکت کنندگان گفتگوی ملی در سوچی را بررسی کردند. به گفته پوتین قرار است در اوایل ماه دسامبر در آن شهر نمایندگان احزاب سیاسی متفاوت و اپوزیسیون داخلی و خارجی و گروه‌های قومی و مذهبی جمع شود. لیست مربوطه به صورت اضافی میان ایران، روسیه و ترکیه هماهنگ خواهد شد. 
می‌دانیم که ترکیه قطعاً مخالف حضور کردها در مذاکرات است.

ناگفته نماند که نزدیک به زمان برگزاری دیدار سوچی در ریاض پایتخت عربستان کنگره نوبتی نمایندگان اپوزیسیون سوریه قبل از همایش در ژنو آغازبکار کرد. همانطوریکه انتظار می‌رفت حضار برکناری بشاراسد را طلب کردند.

و اما روزنامه «واشنگتن پست» با استناد به کارمندان بی نام و نشان آمریکایی اطلاع داد که ایالات محده قصد دارد در نواحی زیر کنترل نیروهای مدافع کردهای سوریه یک نوع ارگان های حکومت محلی را تشکیل بدهند. هدف روشن است و آن موضع گرفتن در شمال سوریه تا بتوان بوسیله آن شرایط خود را دیکته کرده ویا در مذاکرات با «محور نظم» سهم گرفت.

 

Go Back

Comment