ماده ۴۷ آییننامه اجرای احکام کیفری در خصوص امکان اهدای عضو زندانیان محکوم به اعدام موجب اعتراض پزشکان شد.
بنا بر ماده ۴۷ این آییننامه که در تاریخ ۲۹ خرداد ۱۳۹۸ ابلاغ شده است «چنانچه محکوم داوطلب اهدای عضو پیش یا پس از اجرای حکم باشد و مانع پزشکی برای اهدای عضو موجود نباشد، قاضی اجرای احکام کیفری طبق دستورالعملی اقدام میکند که ظرف سه ماه از تاریخ تصویب این آئین نامه توسط معاونت حقوقی قوه قضائیه با همکاری وزارت دادگستری و سازمان پزشکی قانونی کشور تهیه و به تصویب رئیس قوه قضائیه میرسد.»
علی جعفریان – رییس بخش پیوند کبد بیمارستان امام خمینی، این ابلاغیه را غیرانسانی و غیر اخلاقی خواند. به گفته جعفریان فرد اعدامی شرایط مناسب برای چنین تصمیمگیری را ندارد چراکه به علت فشارهای زیادی که در زندان بر وی وجود دارد «معنای تمایل برای او معلوم نیست.»
به گفته جعفریان گروه پزشکی حاضر نیست که با اجرای عمل اهدای عضو «حکم اعدام» را اجرا کند و اگر هم جان فرد به شیوه دیگری پیشتر گرفته شود باز هم بحث اخلاقی مطرح است و جامعه پزشکی قطعا این کار را انجام نخواهد داد. وی همچنین افزوده که این آییننامه اهدای عضو را با شائبه اجباری بودن همراه میکند و به این دلیل نیز نادرست است. رییس جامعه جراحان نیز طی نامهای مخالفت خود را با این ابلاغیه اعلام کرده است.
خبرگزاری ایرنا در گفتگو با یک حقوقدان و وکیل دادگستری این آییننامه را «تحول بزرگی در خصوص نحوه اجرای مجازات اعدام» و اقدامی بسیار «مهم، جالب و مثبت» خوانده بود.
ایران پس از چین دومین جایگاه در تعداد اعدام در جهان را دارد؛ در سال ۲۰۱۸ در ایران ۲۵۳ نفر، در آمریکا ۲۵، در عراق ۵۲، و در ویتنام ۸۵ تن با حکم اعدام جان باختهاند